Recenzje

„Plewiński. Na scenie”

Imponujący album fotografii teatralnych Wojciecha Plewińskiego, opublikowany na początku września 2018, to wspólne przedsięwzięcie Muzeum Fotografii w Krakowie i Instytutu Teatralnego im. Zbigniewa Raszewskiego w Warszawie. Ukazuje wciąż niedostatecznie znaną część dorobku tego artysty, należącego do najważniejszych przedstawicieli pokolenia polskich fotografów powojennych.

Wojciech Plewiński to jeden z najbardziej wszechstronnych polskich fotografów. Jest autorem zarówno zdjęć portretowych, reklamowych, plenerowych, jak i reportaży. Wciąż nie w pełni znaną szerokiej publiczności jest jego fotografia teatralna, której jest niekwestionowanym mistrzem.

Plewiński od lat połowy ubiegłego wieku po początek wieku XXI udokumentował ponad 820 spektakli w różnych ośrodkach w Polsce. Rozpoczął w 1959 roku fotografując spektakle prezentowane na scenach krakowskich teatrów: Rapsodycznego, Słowackiego i Starego. Później fotografował również przedstawienia odbywające się na deskach Teatru STU i Teatru Ludowego w Krakowie, oraz teatrów w Warszawie, Wrocławiu, Katowicach, Chorzowie, Tarnowie, Bielsku, Łodzi i Zakopanem. Wśród nich znalazły się dokumentacje spektakli całej czołówki polskich reżyserów, m.in. Jerzego Grzegorzewskiego, Krystiana Lupy, Andrzeja Wajdy, spektakli Krystyny Skuszanki ze scenografią Józefa Szajny. Dokumentacja polskiego życia teatralnego stanowi zatem w sposób oczywisty olbrzymi i bodaj najważniejszy  wycinek twórczości fotograficznej Wojciecha Plewińskiego.

Album fotografii Wojciecha Plewińskiego ma charakter zarazem fotograficzny i dokumentalny, specjalistycznie teatrologiczny. Zawiera wybór około dwustu fotografii i prezentuje zdjęcia z około 50 spektakli. Jego celem jest jak najlepsze ukazanie rozległości dokumentacji stworzonej przez artystę, a jednocześnie ukazanie przemian języka wizualnego teatru w tym okresie.

Autorem  koncepcji, wyboru i układu zdjęć oraz tekstu jest Wojciech Nowicki.

Lech Lechowicz: “Grupa Zero-61 (1961–1969)”

Opublikowana w 2016 r. przez   Wydawnictwo Biblioteki PWSFTviT  wspólnie z Muzeum Sztuki w Łodzi obszerna monografia Lecha Lechowicza poświęcona słynnej toruńskiej grupie fotograficznej stanowi pierwszą próbę ukazania swoistego fenomenu w dziejach fotografii polskiej, jakim była ta formacja twórcza, z uwzględnieniem szerokiego tła i kontekstu  historyczno-artystycznego, w jakim ona powstała i działała.

Działalność  grupy Zero-61 stanowi cenny i wyjątkowy w polskiej fotografii przykład wieloletniej aktywności grupowej, zachowującej przez blisko jedna dekadę żywotność oraz wewnętrzną spoistość artystyczną. W  skład grupy wchodzili: Roman Chomicz, Czesław Kuchta, Lucjan Oczkowski, Józef Robakowski, Jerzy Wardak, Wiesław Wojczulanis, Andrzej Różycki, Jan Siennik, Wojciech Bruszewski, Roman Dąbek, Michał Kokot i Antoni Mikołajczyk. czytaj więcej +

Stefan Wojnecki. Doświadczanie (w) fotografii /Experience and Experiment in Photography

(teksty: Stefan Wojnecki, Marianna Michałowska, Witold Kanicki, Magdalena Piłakowska; fotografie: Stefan Wojnecki, Piotr Chojnacki, Zygmunt Gajewski, archiwum artysty)
Fundacja 9/11 Art Space, Poznań 2015

Stefan Wojnecki, jeden z najważniejszych twórców polskiej współczesnej fotografii, reprezentuje myślenie całkowicie oryginalne w polskiej i światowej teorii obrazu. Należy do grupy wybitnych polskich artystów-teoretyków, takich jak Zbigniew Dłubak, Jerzy Lewczyński, Zbyszko Trzeciakowski czy – z innej nieco perspektywy – Jan Berdyszak, których interesowała idea medium, a dopiero poprzez tę ideę jawić się mogła jakakolwiek społeczna realność, reprezentowana przez obraz.

Wydana przed ponad rokiem obszerna publikacja monograficzna (dwujęzyczna, polsko-angielska), poświęcona twórczości artystycznej Stefana Wojneckiego, pomyślana jest jako studium proponujące nowe spojrzenie i uzupełnienie stanu badań nad działalnością artysty. czytaj więcej +

Ewa Nowak-Mitura: “Początki fotografii w prasie polskiej – Tygodnik Ilustrowany, 1859 -1900”.

fot-andrzej-mituraTo znakomicie udokumentowane, obszerne opracowanie autorstwa Ewy Nowak-Mitury ukazało się listopadzie 2016, stanowiąc drugi tom serii „Źródła do historii fotografii polskiej XIX wieku”, wydawanej przez Stowarzyszenie „Liber pro Arte” dzięki grantowi Narodowego Programu Rozwoju Humanistyki.

Książka prezentuje szeroko ujętą analizę użycia fotografii do ilustrowania polskich czasopism w najmniej jak dotąd przebadanym pod tym względem okresie 2. połowy XIX wieku. Towarzyszy jej katalog w formie elektronicznej na płycie CD, zawierający spis ilustracji powstałych na podstawie fotografii, opublikowanych w „Tygodniku Ilustrowanym” od momentu jego powstania do końca XIX wieku. Katalog ten zawiera ponad 2800 not i jest pierwszą tak kompleksową publikacją dotyczącą najwcześniejszego okresu wykorzystania w Polsce fotografii jako ilustracji prasowej.