Wystawy

ALBOM.PL

albom001_kostko3.thumbnailOd 8 stycznia do 6 lutego 2015 w siedzibie warszawskiej Fundacji Archeologia Fotografii  (ul. Andersa 13) odbywała się wystawa, będąca efektem ubiegłorocznego objazdu pogranicza polsko-białoruskiego przez grupę fotografów i historyków z obydwu krajów, w poszukiwaniu archiwalnych zdjęć w kolekcjach prywatnych i w rodzinnych zbiorach mieszkańców. Objazdem objęto siedem miejscowości: Kleszczele i Gródek w Polsce oraz Sopoćkiny, Łunna, Wołpa, Wołkowysk i Kamieniec Litewski na Białorusi. czytaj więcej +

Wielka Wojna na Wschodzie (1914–1918). Od Bałtyku po Karpaty

Otwarta na początku listopada 2014 r. w warszawskim Domu Spotkań z Historią ekspozycja, której scenariusz przygotował Tomasz Kuba Kozłowski (kolekcjoner, znawca tematyki kresowej, od 2007 roku prowadzący w DSH cykl spotkań „Opowieści z Kresów”), prezentowała Wielką Wojnę na Ziemiach Wschodnich dawnej Rzeczypospolitej – terenach współczesnej Litwy, Łotwy, Białorusi i Ukrainy. Bazą źródłową wystawy stanowiły zbiory autora, liczące kilkadziesiąt tysięcy obiektów z końca XIX i początku XX wieku.

Przeprawa dragonów austrowęgierskich przez rzekę Dniestr pod Haliczem po moście pontonowym wybudowanym przez 3 Pułk Piechoty Austro-Węgier w Czechach, 1915.Na ekspozycję złożyło się  ponad 250 reprodukcji i oryginalnych obiektów z lat 1914–1918 ze zbiorów autora, m.in. unikatowe zdjęcia, pocztówki, dokumenty, mapy.

Na stanowiskach multimedialnych  można było obejrzeć pokazy slajdów i fragmenty wojennych filmów dokumentalnych (w tym kolorowanych), a także zdjęcia stereoskopowe z frontu zachodniego oraz posłuchać nagrań dźwiękowych – korespondencji żołnierskich z frontu.

I wojna światowa kojarzona jest przede wszystkim z frontem zachodnim. Utrwalają ten przekaz spektakularne fotografie. Tymczasem w pierwszym roku wojny walki toczyły się w Prusach Wschodnich, Królestwie Polskim i Galicji Zachodniej. Latem 1915 linia frontu zaczęła przesuwać się na wschód, ciągnąc się od Bałtyku po łuk Karpat. Zacięte walki toczyły się na litewskich pustkowiach i nad jeziorami Wileńszczyzny, w dolinach dopływów Dniestru w Galicji, dzikich Karpatach, jarach Bukowiny i Besarabii.

Celem wystawy nie było jednak przypomnienie przebiegu działań wojennych, ale przedstawienie funkcjonowania machiny wojennej, życia na froncie i terenach przyfrontowych – także w najbardziej codziennych aspektach – oraz skutki wojny dla ogarniętych nią ziem i ludności cywilnej. czytaj więcej +

Miasto na szklanych negatywach. Warszawa 1916 w fotografiach Willy’ego Römera

Wystawa ta, pokazywana przed pięciu laty w warszawskim Domu Spotkań z Historią, odbyła się ponownie – tym razem  w Domu Towarowym Braci Jabłkowskich, przy ul. Brackiej 25. Można ją było oglądać do końca listopada 2014.

Na wystawę złożyło się  blisko 100 zdjęć znanego niemieckiego fotoreportera, Willy’ego Römera, który w czasie I wojny światowej jako żołnierz niemieckiej armii znalazł się w Warszawie. Utrwalone na szklanych negatywach fotografie to niezwykle cenny zapis historii miasta, które w tym czasie odzyskuje pozycję stolicy. Ze zdjęć wyłaniał się wielowymiarowy obraz Warszawy: widać było zarówno znane, historyczne budynki, które stały się siedzibą nowych władz miasta, jak i biedę żydowskich dzielnic oraz codzienność w okupowanej przez Niemców stolicy.

Zdjęcia  podzielono tematycznie. Pierwsza część pokazywała Warszawę, odzyskującą stołeczne znaczenie. Drugi rozdział, i zarazem główna część ekspozycji, był to obraz Warszawy ze straganami, żydowskimi handlarzami; miasta pełnego zaułków i barwnych postaci. Warszawski folklor i biedota wyjątkowo fascynowały Römera; na zdjęciach autor nie pokazywał wielkomiejskiego życia. Utrwalone na szklanych negatywach sceny uświadamiały, jak trudna była sytuacja mieszkańców Warszawy dotkniętej zarządzeniami niemieckimi, drożyzną, bezrobociem i trudnościami z zaopatrzeniem. czytaj więcej +

Gdański wehikuł czasu: Zamczysko, Osiek, Stare Miasto (cz. 2)

1331986__krWystawa, otwarta 22 października 2014 w budynku Biblioteki Gdańskiej PAN, była rozwinięciem i kontynuacją koncepcji przedstawionej na wcześniejszej wystawie plenerowej. Tym razem ukazano Stare Miasto poprzez pryzmat życia ludzi tam mieszkających, których losy na trwałe wpisały się w jego wizerunek i ukształtowały jego oblicze.
Obydwie prezentacje, zarówno wcześniejsza plenerowa, jak i stacjonarna, miały za zadanie ukazać dzielnicę znaną i nieznaną zarazem, piękną, a czasem zapomnianą. Obrazowały, jak różni się historyczne Stare Miasto od dzisiejszego, ale też podkreślały znaczenie i rozkwit starej dzielnicy w związku ze współczesnym myśleniem o niej jako o kolebce Gdańska.
Książki, grafiki, zdjęcia, dokumenty życia społecznego powstałe na przestrzeni wieków, a będące częścią zbiorów Biblioteki, prowadziły ulicami Starego Miasta, Osieku i Zamczyska. Migawki z życia ulicy poszerzyły to rozumienie o wizję jej minionego, jak i obecnego piękna i charakteru. Obie ekspozycje “Gdańskiego wehikułu czasu” miały pokazać i przypomnieć, że dziedzictwo Gdańska jest dobrem, o które trzeba dbać i którym warto się chwalić.
Wystawa czynna była do 19 grudnia 2014 r.